Pokrzywa od wieków miała swoje zastosowanie w wielu cywilizacjach na całym świecie. Była ona spożywana jako dzikie warzywo, stosowana na skórę oraz wypijana w formie bogatej w minerały herbaty, mającej zbawienne działanie na drogi moczowe. Jest ona stosowana z uwagi na włókna w niej zawarte, podobne do tych z lnu oraz konopi przez co była dodawana do materiału stosowanego w ubraniach. Liście pokrzywy zawierają sporą liczbę witamin oraz minerałów. W ich skład wchodzą witamina A, witamina B, witamina C, Witamina E, Witamina K, kwas foliowy, histamina, acetylocholina, kwas mrówkowy, kwas octowy oraz kwas masłowy. Jej włoski wykonane są z neuroprzekaźników takich jak acetylocholina, histamina, 5HTP(serotonina), moroidyny oraz leukotrienów (lipidy związane z układem immunologicznym). Korzeń natomiast zawiera różnorodne substancje o działaniu przeciwzapalnym w których skład wchodzą: fitosterole, terpenoidy, lignany, kumarynę, lecytyny oraz kwasy omega 3. Pokrzywa zwyczajna w medycynie ludowej znana jest również ze swoich właściwości przeciwreumatycznych oraz dokrwiennych(biczowanie dolnych kończyn).